PS

(Halaw sa PS Laarni ng BennyBunnyBand)

Ubos na ang mga tintang tinuyo ng paglisan
Naninilaw na ang mga sobre ng kahapon at walang hanggan
Hindi matatawarang paalam sa lahat ng sinimulan
Nariyan ka pa ba para tanggapin ang basang-basa kong liham?

Tadhana ang sabi nilang magbabalik sa ating panahon
Sa bawat selyong inipon, bawat sobreng nilikom
Hindi pa rin tumatak ang destinasyon ng kahapon
May bukas pa nga ba sa pagtanging pilit mong itinapon?

Hindi mo ba naaalala ang awit ng ating mga puso?
Nagpapaindayog sa iyong balikat, pababa ng iyong pulso
Nagdidikit na mga palad na 'sing init ng pagsuyo
Sa iyong malambot na labi'y humahaplos, pumupuno.

Ngunit ngayo'y ibang ritmo na ang nagpapaindak sa iyo
Tingin ko'y hawig naman sa musikang inialay ko
Ngunit ibang palad pa rin ang pinipisil ng mga kamay mo
at humahaplos sa labing araw-araw ay pangarap ko.

Nag-iisa pa rin ako sa bawat araw na ika'y nakikita
Pumupunit, kumakayas, dumudurog sa aking pag-asa
Tuwing mababakas ko ang ligaya sa iyong magandang mukha
Hindi ko na kayang supilin ang pait ng lahat sa ati'y nawala

Mistula nang lukot na sobre ang puso kong 'di mo nilingon
Na dati'y iyong iniingatan, marahang binabasa buong maghapon
Dati man ay halik ang kalakip ng mga salitang sa aki'y pabaon
Ngayo'y iyo nang dinuraan at sa mukha ko'y dagling itinapon

Dalangin ko na lamang na ang pag-ibig nya'y hindi panandalian
At magpapaagos ng mga luhang hindi ko kailanman natunghayan
Bagkus bumura ng aking ulirat at sumakop sa aking katinuan
Naglulunoy sa tila dagat ng kalungkutang sa aki'y iyong iniwan

Sa tingin mo man ako ay paulit-ulit, pumipihit, nagpapakasakit
Hindi ako hihinto sa siklo ng pagsuyo, hindi man nagpupumilit
Hayaan mo akong mahalin ka, na parang linya ng korong binabalikan
Sa tuwing natatapos ang mga berso na tinuldukan mo na ng tuluyan.

Balang araw, mararating ko rin ang hantungan ng mga nilisan
Magpapahinga ang pusong pagal nang magmahal kahit tinalikuran
Tapos na. Tapos na ba?
Sa iyo, oo. Sa akin, hindi pa.

***

If you like the poem, you can listen to it here. 

Sipi ng Dalamhati

Kahungkagang 'di mapupunuan...
Kalungkutang 'di mawari kung sa anong kadahilanan...
Tila walang hangganan...

Lost

We used to dream of Atlantis

On that phone call till dawn

That evening of songs we love

With the melody of your words


We had our secrets of joys

We had our silent laughters

We had the codes of hearts

We had that chance to fall


On our table we kept

A green notebook of apple

Where we wrote our words

That our presence couldn't mutter


Writing in puzzles

Reading in Morse

Tapping that pen

Emotions that hold


But then I hang up

That night you said the word

And so 'more' mattered to me then

That night of a phone call


So we lost those "G" signs

And we lost those green notes

Then we lost the rhythm

Of drills and falls


Soon I'll be thirty

And I'm reminded how we talked

Of that number that we wished for

The day you'd find me once more


That night I lost you

That night you lost me

Then we found each other

That day we can no longer be.

Kahit Saan Man

Sa likod ng haligi nagkukubli ang lahat ng pagsulyap ng pag-asang may bukas kayo.

Sa likod ng haligi susulyap ang iyong halaga na mistula nang panaginip na kay tagal mo nang binitiwan at naglaho.

Sa likod ng haligi, may pag-asam, may pagsulyap, may pagsuyo
may damdaming kumukurot at nagpapaiktad sa mahiyain, mapaglaro, matatakutin mong puso.


Sa gilid ng pasilyo may tumitigil na orasan.

Sa baitang ng hagdan may hiningang napipigilan.

Sa gitna ng kalsada may hawak na ayaw mo nang bitiwan.

Sa loob ng silid may ngiting pinipigilan.


Sa pagbukas ng pinto may pagtango na tanging turan

Sa pagsara naman nito may paglingon na iniiwasan

Sa paglisan may pag-asang muling masisilayan

Sa pagbalik naman nito may kinukubling pagdiriwang.


Kahit saan man ay may damdaming umaagos

Ayaw nang umahon kahit malapit nang malunod.