Para sa Kapilas ng Aking Langit

Mahalin mo ako gaya ng langit

na sa una mong pagsilip, sayo’y nagpapapikit

maliwanag at nakasisilaw sa iyong balintataw

ngunit langit pa rin sa iyong pananaw

Gaya ng umagang gigising sa iyong tabi

pagmamasdan ang iyong paghinga, ang iyong labi

na kay sarap bakasin ng dulo ng aking daliri

habang iginuguhit ko sa isip ang iyong pagngiti

Mahalin mo ako gaya ng langit

na iyong tinitingala sa kabila ng pagkabigong paulit-ulit

sa mga pangarap kong hindi ko maitawid-tawid

yakap ako sa paghikbi, nariyan ka, walang subalit

Gaya ng kung paano mo 'ko minamasdan 

hanggang sa ang ating mga tingin ay magkahiyaan

sa pagitan ng gabi at umaga, naroon ka, humahanga

hindi mo ikinukubli ang pag-ibig sa iyong mga mata

Mahalin mo ako gaya ng langit

kung saan ang ulap ay sumisipol ng ating mga awit,

sumasayaw at gumuguhit ng ating mga larawan 

na hangad mong pagmasdan habang nakahiga sa damuhan

Gaya ng pagsipol mo ng mga tonong nais mong aking lapatan

ng mga salitang alam mong ikaw lamang ang laman

lumilikha ng musika na kapwa puso’y matatandaan

lumipas man ang panahon, ang mga ulap, sa ating pagitan

Mahalin mo ako gaya ng langit

na kahit sa gabi, sa isipa’y hindi mo maiwaglit 

gaya ng pangarap mong ako’y hagkan 

sa ilalim ng ambon at liwanag ng buwan

Gaya ng paghalik mo sa aking kalungkutan

yayakapin ako at ang aking kaibuturan

saksi at hindi bibitiw anuman ang hantungan

dahil lahat ng kasiyahan, ikaw lang ang pag-aalayan

Mahalin mo ako gaya ng langit

na may amihang yumayakap sa bawat pintig ng pag-ibig

nagpapalipad ng aking isipa't ulirat sa himpapawid

wari’y habagat, daluyong na hinahagip ang aking dibdib

Ngunit ako’y gigising sa aking pananaginip,

dahil ang langit ko, kapilas ka man, hindi mo pa batid.

Sa Dulo

Sa lahat ng pagitan na pilit mong tinatawid,

at lahat ng pangarap na pilit mong kinakamit,

heto ang aking kamay, kapit lang hanggang paalam,

dahil hindi nagtatagal ang kahit anong ugnayan.

Sa dulo ng kwento, mag-iisa at mag-iisa ka lamang.

Natatakot ka ba sa bukas na hindi mo makita?

O sa ngayon na makikita sana pero ikinukubli ng iba?

Nabubuhay ka pa ba sa anino ng kahapong ibinaon,

kahit pinili mo na ang dilim nang tuluyan itong ikahon?

Sa dulo ng kwento, parehong may liwanag at anino.

Sa dulo ng kwento, meron lang ikaw o ako. Walang tayo.

Let This Be My Death Poem

When the leaves fall from the tree,

they never say goodbye.

They never knew when they would fall

and so it all come as a surprise.

Gradually they detach

from the world they came to know,

and feel the winds against them,

leading the Waltz quite slow.

Then the breeze leaves leaves empty

of touch, of sense, of illusion.

What's left is the ground, where we lay down

our dreams, our life, our passion.

No matter how hard the branches reach out,

it was never enough to make them stay,

for the leaves fall, not of their choice,

but of reality that they'll soon decay.

Panaginip

Bumibilang na ng araw at gabi,

ang iyong magdamag sa aking tabi.

Nakakabisa ko na ang iyong kwento,

mga alaalang pumupuno sa puso mo.

Palagi ko man pilitin ika'y abutin,

sa panaginip ay lagi lamang nagigising.

Ang nagbubukas ng araw ay 'yong tinig

sa paulit-ulit na awit ng pag-ibig.

Sa wakas, may larawan na!

Ika'y nagkaroon na ng mukha.

Sa aking harapan, marahang nagsalita.

Sandali'y saglit pinatigil ng kaba.

Naging bahagi ako

ng iyong mundo

Sa isang sulyap,

sa isang pag-uusap,

sa isang pagtango,

at isang ngiting kabado.

Dumagdag sa mga piraso

ng kung sino ka nga ba

Kulang man para mabuo,

kulayan natin ng pag-asa.

Muling pagkikita'y hihintayin na lang,

sa pagitan ng unan at kawalan.

Nawa'y mahanap nang tuluyan,

bahaging nawawala sa ating larawan.

Muling Magsisimula

Babalik kung saan ang lahat ay nawawala:

Ang mga ngiti sa likod ng bawat katagang pinadala

Mga damdaming pinalipad ng mga letra at musika

Umawit at nagpatahimik sa pusong nababahala

Ng takot na muling masaktan at umasa

Ang ninais lamang ay ang hahabi ng aking mga salita

Sa ritmong puso mo ang maglalapat at kakanta

Dahil ako ay ang aking tula

Dahil ikaw ang aking musika

Nang ang ating akda ay naging isa.

Babalik na ako kung saan ang lahat ay nawawala:

Kasabay ang pagpatak ng luha sa panatag na lawa

Aagos ang alaala ng saglit na pagkakaunawa

Sa kung sino'ng mahal, mahalaga at tama

Aanurin ng marahan, papalayo, saka muling magsisimula

Dahil ang damdamin ng tula at musika ay hindi nagtutugma.

At Sunset

I want to believe that in the horizon,
the sea and sky could hold a kiss,
long enough for the colors to spread,
warm enough to keep everything red.

And so the sea asked, "If I would hold your hand,
will you hold my heart?"
The sky answered, "Take my hand, fly with me,
then we'll fall together down the heart of the sea."

Tuliro

Sa bawat paglapat ng mga palad mo
Sa palad ko
Puso'y tumitigil sa pagtibok,
Napapalunok
Hininga'y napipigilan
Sa ating pagitan
Walang naiintindihan
Sa mga tinuran
Namumutawi ay "ok lang"
O 'di kaya'y napiping tuluyan
Tumango, umiling,
ngumiti na lamang.

Lost

I was lost
at that moment
you were looking at me
with eyes that feel
with silent intensity
listening intently
and I had to catch myself
from falling and failing
to keep my heart still
when everything else vanished
clouding my thoughts
of my throbbing within
and what stays is my reach
towards you, in between.

You are Poetry

You are my favorite poem
With all the ironies that I love
The mood that swings from here to there
And all my senses that you satisfy
With the tone that speaks perspectives
The style that's yours alone to bear
With internal and end rhymes I love to hear
And unmeasured lines of making me fall
As your mystery lies with your symbols
You are my favorite poem
Just let me fall in love with you
And I'll write your verses
more beautiful
than anyone ever could.

Hindi Mo Alam Kung Paano

Hindi mo alam kung paano malungkot kung ang lagi mong sinasabi ay "okey lang 'yan."
Huwag mong sabihing naiintindihan mo dahil hindi.
Dahil kahit ako, hindi ko malaman.
Napapagod na akong magpaliwanag sa mga nagtatanong kung bakit.
Hindi ko rin kasi alam.
Napapagod na akong makinig sa mga haka-haka nilang dahilan.
Pagod na rin akong tumango sa lahat ng sinasabi nilang dapat gawing paraan.
Hindi mo naiintindihang hindi ko rin naiintindihan.

Ang alam ko lang
mag-isa ako, sa gitna ng kwartong walang tao
at sa gitna ng mga taong may kanya-kanyang kwarto
Nakikita ko sila gaya ng nakikita ko ang nasa paligid ko
Nakikita nila ako at ang sanlibong mukhang gamit ko
Mga mukhang pinagpapalit-palit ko
sa kunwari'y tapat sa kung ano'ng dapat
Mga ngiting nakapinta para sa bawat pagkikita

Ang alam ko lang
kaya kong magpalipas ng maghapon na walang tumatakbo sa isipan
Na ang kawalan ng nararamdaman ang pilit kong pinaglalabanan
Na ang dilim ng paligid ay tila, kahit ng umaga, hindi maiibsan
Sa dilim magkasiping ang nawawalang damdamin at kaisipan

Hindi mo alam kung bakit ko sinasaktan ang sarili ko
Dahil hindi ko rin maipaliwanag ang pakiramdam na dulot nito
Hindi mo alam dahil hindi ka naniniwalang kaya ko
Ngunit alam mo bang hindi ko rin naman ito ginusto?

Hindi mo alam kung paano malungkot kung ang lahat ng luha mo ay may dahilan
Dahil ang sa aki'y dumadaloy sa kawalan, sa kawalan ng nararamdaman
Hindi malaman ang katuturan ng lahat ng tumatakbo sa isipan
Paikot-ikot, masalimuot, kinukurot and bawat himay ng aking katauhan

Hindi mo alam kung paano malungkot
Kaya wala kang karapatang
Sabihing ito'y wala lang
o "magiging okey rin 'yan"

Hindi mo alam.
Hindi mo alam.

5-10

(based on BennyBunnyBand's song, 5-10)

Under the summer sky and all things fun

your smile is as vibrant as the sun

and your laughter sinks through my heart

with every chuckle, with every sound an art

music that rings the morning good mood swings

and rhythm that beats the repeat of feelings

Under the promises of never saying goodbye

I hold your hand, warmly kiss them every night

And every time I do that, you close your eyes

It's the most beautiful to stare at under the moonlight

Under the rain, I am drowning with you

Near the verge of emotions that I swim through

Every day, every moment, every second of you

Is a shower and surge of dreams coming true

Under the sheets, entangled feet, lips are one

Under the warmth offered by each other's arms

Cozier than a cup of coffee under the midnight sun

And you, my blanket, all wrapped around me till dawn

Under the stars we trace the map of our fate

Wishing in every point comes the heaven's gate

Or at least a door that would open to see your face

Of promises of heavens, among millions of stars lace

It was perfect when we began, and so I thought it wouldn't end,

but it was just a dream, for I am a five and you are a ten.

I have dragged you under a lot of times

Yet still, I can't reach you, and call you mine

Why can't the universe be just kind

And extend my hand to you, so fine

Your perfection sealed my heart's whines

But I am never the one who get beyond the lines

I'm sorry, allow me

That I am for you

Only for you

But you don't deserve me.

Sometimes kisses fly and find their way to you

but most of the time, they miss you as much as I do

Soon, my love, I'll be seeing you.

With love, and kisses, and all of me, to You.

Dear Laarni

(Halaw sa Dear Laarni ng BennyBunnyBand)

Mabillis, makulit, paulit-ulit ang kwerdas na kinakalabit
Isang saglit lamang ang hinihingi ng tugtog at pag-ibig
Patawad sana sa puso kong 'di nagpapaawat sa pagpilit
Ikaw lamang kasi ang ikinakabig ng dibdib at bibig

Itigil mo muna ang pagbuka ng iyong labi
Hayaan mong hawakan ko ng aking daliri
Ano nga ba ulit ang gusto mo sa dami ng sinabi?
Sigurado ako. Ako 'yon. Meron bang hihindi?

Sa tinagal-tagal ng pamimihikan
Nakita ka, nahulog na nang tuluyan
Mapili man, nakapili naman
Oo, ikaw na nga, wala nang bawian

Sa araw-araw na ikaw ay kasama
Pangarap ko ang gabi-gabi na yakap ka
Dati'y akala, naghihintay ako sa wala
Ngayon nariyan na, ikaw lang, sapat na

Sa tuwing ika'y tinititigan
Bumabawi ka nang daglian
Ngumingiti ng lubusan
ang puso kong sinuklian

Nahihiya ka bang basahin ang aking mata?
O pagtingin ko'y di mo talaga makita?
Hindi na bali kung ligaya ko'y di suklian
Pero sige na. Pwede naman.

Ano nga ba talaga ang nais ituran
Sa aking walang pagod na pamamanhikan
Meron ba o wala d'yang nararamdaman?
Ikakahon mo na ba ko ng tuluyan?

Anong ligaya kung saka-sakali
Oo na ang sagot at 'di na lamang ngiti
Pagbigyan mo na sana ang sayo'y pagpili
Ikaw lang naman kasi ang aking minimithi

Iaalis mo ba kapag kamay mo'y hinawakan?
Mabilis man ngunit 'di ko na mapigilan
Hindi naman kita agad hahalikan
Pero kung gusto mo, pwede rin naman.

Sa tagal kong naghintay sa iyo paraluman
Sasandal sana ako ng banayad at marahan
Araw ko'y nakukumpleto 'pag ika'y nagigisnan
Paos na ang pusong sigaw ang iyong kagandahan

Gandang hinding-hindi kailanman lilisan
Hindi lilipas, hindi pagsasawaan
Minimithing ikaw ang tanging inaasam
Sabihin mo man sa 'kin "ang bilis mo naman."

***

If you like the poem, you can listen to it here.

Ikaw Na

(Ibang anggulo ng pag-ibig sa Ikaw Na Ang Anghel Bow! ng BennyBunnyBand)

Gusto kong maniwala na makikilala mo rin ako

Sa likod ng mga taong naghihiyawan, umiindak at nagkakagulo

Sa dilim ng gabi na kahit anong pilit ng mata, liwanag ay susuko

Nagtatago ba ako? Oo. Sa 'yo.

Ikaw ang tipo na nabubuhay sa gitna ng entablado

at ako, nakukuntento na nasa harapan at nanonood sa 'yo

pilit tinatanaw ang bawat kilos, indayog na dala ng musika mo

habang ang mga tao ay pader na humaharang sa ating mga mundo

Nakalulunod man ang dami ng taong humihiyaw ng pangalan mo

Sa bawat "mahal kita" na ibinabato maya't maya ng mga tao

Walang tumitinag, kumukurot, nagpapalingon sa iyong pihikang puso

at huwag kang mag-alala, marami mang naghihintay, pero hindi ako

Alam ko naman ang hangganan ng mga taong tulad ng kalibre ko

Hindi naman ako nangangarap mahulog sa taong hindi naman sasalo

Hindi ko lang talaga alam kung bakit nagkakilala pa tayo

Ayan. Nabubuhay ako't namamatay sa magdamag, pagtula tungkol sa'yo.

Hinahagilap ko pa ang lakas ng loob ko na ipunin ang aking mga letra

Pagkumpul-kumpulin at ibato sa 'yo ang mapagmahal kong mga salita

Dalangin ko lang na maaari pa 'kong lumiham lakip ang pag-ibig kong kataga

Dahil wala na akong ibang paraan upang marating ang 'di maabot na tala

Oo, isa kang tala na bumihag sa akin at sa puso kong ayaw nang umasa

Ngunit sa bawat kislap mo, hindi ko maipaliwanag, patuloy akong namamangha

Binibighani ng tinig mo sa bawat musikang iyong likha

Sa ritmong humahaplos sa kaluluwa ko na dala ng iyong musika

Umiikot ang mundo mo na hindi kailanman magtatapon sa akin ng pag-asa

Ngunit hindi iyon sapat upang ako'y durugin at tuluyan nang bumitiw sa paghanga

Pagtatagni-tagniin ko na lamang ang puso ko gamit ang iyong alaala

Saka ko pupunuin ng nag-uumapaw na pagmamahal kong hindi mo makikilala

Matatapos na naman ang magdamag na hindi mo ako binabasa

Ngunit patuloy akong tutula, hanggang sa ang sakit ay tuluyang maubos na

Kahit hindi ko alam kung ang sinasaktang puso ay nagmamahal pa

May magagawa pa ba 'ko? Eh, ikaw na. Ikaw na nga talaga.

***

If you like the poem, you can listen to it here.

Gabi ay Musika

Kung umaawit man ang pag-ibig
Bulong ba nito ang sa aki'y kumabig?
Wika ba nya ang ngalan ko?
Sambit ba ang katagang pagsuyo?

Kung sambit ng pag-ibig ang letra
At ito'y sumasayaw sa musika
iindak ka bang kamay ko'y tangan na?
O ang gabi ay maghihintay pa?

Finding Home

A restless soul needs
a comforting one
to finally believe that he is home.

Àt the end of all adventures,
still, we would always seek home.
Lucky you if you've found yours.

The Guessing Game

What do your eyes speak
when one winks
then the other peeks
as you speak my name?

What do your eyes speak
when they look away
every single time
I return the stare?

What do your eyes speak
as they pierce through mine
on that silent moment
capped by a smile?

What do your eyes speak
that mimed your thoughts
on seven hours of words
in the middle of the night?

Doubts

When confusions cast shadows that scare you
When uncertainties cloud your chance on chance
Keep it real, one moment at a time
Until fears fade, be cautious yet be brave.

A Word for All

Bottle
Breaks
Fills up
Juice
Empty
Water
Empty
Soda
Empty
Alcohol
Empty
Broken pieces not found.
Settles with emptiness.

Losing Hue

When all things turn out neutral
And all shades are black and white
Will the world paint a better picture
With the hues left for me tonight?

Meeting You

To see that smile
that brushed my thoughts off me
the same that makes my heart all giddy
Across a distance
God knows when we'll bridge
Towards a point that I'll catch you
or you'll catch me
In a meeting above waves
In a meeting above froth
In a meeting beyond seas
In a meeting where I'm yours.