Para sa Kapilas ng Aking Langit

Mahalin mo ako gaya ng langit

na sa una mong pagsilip, sayo’y nagpapapikit

maliwanag at nakasisilaw sa iyong balintataw

ngunit langit pa rin sa iyong pananaw

Gaya ng umagang gigising sa iyong tabi

pagmamasdan ang iyong paghinga, ang iyong labi

na kay sarap bakasin ng dulo ng aking daliri

habang iginuguhit ko sa isip ang iyong pagngiti

Mahalin mo ako gaya ng langit

na iyong tinitingala sa kabila ng pagkabigong paulit-ulit

sa mga pangarap kong hindi ko maitawid-tawid

yakap ako sa paghikbi, nariyan ka, walang subalit

Gaya ng kung paano mo 'ko minamasdan 

hanggang sa ang ating mga tingin ay magkahiyaan

sa pagitan ng gabi at umaga, naroon ka, humahanga

hindi mo ikinukubli ang pag-ibig sa iyong mga mata

Mahalin mo ako gaya ng langit

kung saan ang ulap ay sumisipol ng ating mga awit,

sumasayaw at gumuguhit ng ating mga larawan 

na hangad mong pagmasdan habang nakahiga sa damuhan

Gaya ng pagsipol mo ng mga tonong nais mong aking lapatan

ng mga salitang alam mong ikaw lamang ang laman

lumilikha ng musika na kapwa puso’y matatandaan

lumipas man ang panahon, ang mga ulap, sa ating pagitan

Mahalin mo ako gaya ng langit

na kahit sa gabi, sa isipa’y hindi mo maiwaglit 

gaya ng pangarap mong ako’y hagkan 

sa ilalim ng ambon at liwanag ng buwan

Gaya ng paghalik mo sa aking kalungkutan

yayakapin ako at ang aking kaibuturan

saksi at hindi bibitiw anuman ang hantungan

dahil lahat ng kasiyahan, ikaw lang ang pag-aalayan

Mahalin mo ako gaya ng langit

na may amihang yumayakap sa bawat pintig ng pag-ibig

nagpapalipad ng aking isipa't ulirat sa himpapawid

wari’y habagat, daluyong na hinahagip ang aking dibdib

Ngunit ako’y gigising sa aking pananaginip,

dahil ang langit ko, kapilas ka man, hindi mo pa batid.

Panaginip

Bumibilang na ng araw at gabi,

ang iyong magdamag sa aking tabi.

Nakakabisa ko na ang iyong kwento,

mga alaalang pumupuno sa puso mo.

Palagi ko man pilitin ika'y abutin,

sa panaginip ay lagi lamang nagigising.

Ang nagbubukas ng araw ay 'yong tinig

sa paulit-ulit na awit ng pag-ibig.

Sa wakas, may larawan na!

Ika'y nagkaroon na ng mukha.

Sa aking harapan, marahang nagsalita.

Sandali'y saglit pinatigil ng kaba.

Naging bahagi ako

ng iyong mundo

Sa isang sulyap,

sa isang pag-uusap,

sa isang pagtango,

at isang ngiting kabado.

Dumagdag sa mga piraso

ng kung sino ka nga ba

Kulang man para mabuo,

kulayan natin ng pag-asa.

Muling pagkikita'y hihintayin na lang,

sa pagitan ng unan at kawalan.

Nawa'y mahanap nang tuluyan,

bahaging nawawala sa ating larawan.

At Sunset

I want to believe that in the horizon,
the sea and sky could hold a kiss,
long enough for the colors to spread,
warm enough to keep everything red.

And so the sea asked, "If I would hold your hand,
will you hold my heart?"
The sky answered, "Take my hand, fly with me,
then we'll fall together down the heart of the sea."

Tuliro

Sa bawat paglapat ng mga palad mo
Sa palad ko
Puso'y tumitigil sa pagtibok,
Napapalunok
Hininga'y napipigilan
Sa ating pagitan
Walang naiintindihan
Sa mga tinuran
Namumutawi ay "ok lang"
O 'di kaya'y napiping tuluyan
Tumango, umiling,
ngumiti na lamang.

Lost

I was lost
at that moment
you were looking at me
with eyes that feel
with silent intensity
listening intently
and I had to catch myself
from falling and failing
to keep my heart still
when everything else vanished
clouding my thoughts
of my throbbing within
and what stays is my reach
towards you, in between.

Akap

from Akap by Imago

Pikit-mata 

kong iaalay ang buwan at araw

pati pa sapatos kong suot

Nagtatanong

simple lang naman sana ang buhay

kung ika'y lumayo...

***

Pikit-mata:
Buod ng ating pag-ibig sa iisang salita
Pag-ibig nga ba na binulag ng tadhana?
Tadhana'y naniwala na may iba
sa ating dalawa
na magiging panghabambuhay ang
nagtatamisang salita

Pikit-mata.
Inialay mo ang lahat ng meron ka
Inialay ko ang lahat ng aking magagawa
para sa mga pangarap na tila
maaabot ang langit ngunit...wala

Pikit-mata
na hinawakan ko ang iyong kamay
Nang sinabi mong hindi ako sa puso mo'y may taglay
humahabol sa pag-asang nawalan ka lamang ng kataga
kung paano ipaliliwanag ang kahulugang nawawala

Pikit-mata
kong minahal ang lahat: ang pait, ang sakit, ang pilat
ang pait, ang sakit, ang pilat
nang bawat sugat na sumulat
ng mga kwentong walang pamagat.

Pikit-mata
kong hinarap mag-isa ang katotohanang hindi talaga
maari ang pag-ari sa taong hindi kilala
na nakatago ang kaluluwa mula sa
mga taong nais bumasa, yumakap at tumula

Hanggang sa huli, bulag ako sa kung ano'ng totoo
sa mga ngiting pinagsaluhan
sa iilang pagkakataon ng katuturan
ng damdaming nahulog ngunit walang kahulugan.

FB Notes on Love and All Things Poetry

Here are some of my Facebook statuses that I want to keep. Hope you'll like them, too! :D

You are Poetry

You are my favorite poem
With all the ironies that I love
The mood that swings from here to there
And all my senses that you satisfy
With the tone that speaks perspectives
The style that's yours alone to bear
With internal and end rhymes I love to hear
And unmeasured lines of making me fall
As your mystery lies with your symbols
You are my favorite poem
Just let me fall in love with you
And I'll write your verses
more beautiful
than anyone ever could.

Paalam

Hindi ko alam kung ito na ang huling liham ko sa'yo
Hindi rin sigurado kung bukas ay makakatula pa ako
Hindi mo man malaman ang inaawit ng pusong bigo
Hindi ako matatapos sa piniling pag-ibig sa tulad mo.

Ngunit matatapos ang paghihintay ng kulay sa ating kwento
Tutuldukan na ang huling salita na iginuhit ng alaala ko sa'yo
Dahil ang bawat musikang inialay mo at tayutay na tinula ko
Ay mistulang liham na pinaanod sa alon, nawala, naglaho.

Naiwan na lamang ay mga tilamsik ng alaala at ulan
Sa makulimlim na umaga at hanging sumisilip, dumaraan
Kulimlim na tumataklub sa lahat ng tubig na nag-aabang
Sa paghalik ng liwanag para sa bahagharing mamamaalam

May mga bagay na sapat nang pinapanaginipan na lamang
Dagling iniiwan sa ilalim ng unan, kinukumutan sa higaan
Sa gabi at dilim na lamang muling babalikan at hahalikan
Dahil ang panaginip na lang ang 'di nawawalan ng kailanman.

Love Somewhere

Love isn't love if we haven't gone somewhere:
A place where two hearts choose to burn
From a spark that ignited warmth and
A possibility of endless emotions

by the sea

below sea level

into the waves

across shores

inside comfy cottages

beneath the covers

between the curtains

against pillows

beside each other

in each other's arms

with a book

between lines of poetry

in between rhythm and melody

over coffee

in the middle of the night

under the stars

with appreciation

alongside understanding

together with motivation

with a little less expectations

with more inspiration

into the deepest of feelings

above all else

towards a future of uncertainties

amidst all odds

throughout our lives

of simple things we call love

And now I'm going back where we found our lost selves first.
Then realized love isn't there.

Oda Para Sa 'yo

Sa bawat pagsisid, ikaw ang hanging baon ko
Pinapawalan ng dahan-dahan, iniingatang mawala ng tuluyan
Pumupuno sa aking dibdib, nagpapatibok ng aking puso
Ibinabaon sa muling paglubog, paglisan, matapos sa ibabaw ay balikan

Ikaw ang baon kong buhay sa gitna ng tubig na yumayakap
Salungat man sa mga alon, mahapdi man ang alat ng dagat
Nagpapaanod sa damdaming sa kailaliman hinahanap
Sumisikad pa rin pabalik sa iyong hininga sa kagyat na pag-angat

Ikaw rin ang tubig na niyayakap ng aking kabuuan
Humihigit sa hininga habang pinapatid ang aking uhaw
Kailangan ko lamang lumubog at ako'y sa iyo na nang tuluyan
Patuloy akong lumulutang sa ilalim ng ating pag-uulayaw

Dalangin ko lamang na ito'y magtagal, magpatuloy
Sa kabila ng paglulunoy sa tubig, nang mata'y nakapikit
Pumapadyak sa kawalan, kumakampay, lumalangoy
Hinahawi ang tubig, hinahati ang dagat, sa alon kumakapit

Ngunit lalanguyin ko lamang ang lalim na kaya kong pangatawanan
ang lalim na kaya kong languyin, lisanin, balikan
ang lalim na hindi dudurog sa aking puso at katawan
ang lalim na hindi magpapalubog, lulunod sa akin nang tuluyan

Ikaw ang ulan sa bawat taglamig na dumarating at lumilisan
Sa bawat patak mo, ako'y nililinis, binabasa, pinapaliguan
Gumagapang ang iyong patak mula noo hanggang hangganan
Tinutulay, ginagalugad ang bawat himay ng aking katawan

Mata ko'y pumipikit at nananaginip na ika'y hinahagkan
Sa ilalim ng malakas na tikatik at bugso ng nagngangalit na ulan
Hayaan mong abutin ko ang iyong kamay upang aking maramdaman
Ang init sa gitna ng lamig, ang basa sa gitna ng lupang tigang

Ngunit mababasa lamang ako sa ilalim ng iyong mga patak
Sa panahong pipiliin kong itapon ang aking payong
Sa panahong ang tubig ay aagos sa puso kong bitak-bitak
Sa panahong 'di malulunod, 'di maghahangad ng pag-ahon

Ikaw ang tahanan na kung nasaan ay hindi ko pa nahahanap
Binabagtas ang kalsada, ang bayan, hanap ang haligi at bubungan
Umiikot sa mga kantong nagsasanga at palatandaang 'di mahagilap
Naliligaw sa mga eskinitang malabo at madilim ang lagusan

Ikaw ang marka ng pagpapahinga para sa puso kong pagod na
Magbubukas ng pinto bago pa man ako magsimulang magsalita
Sisilip sa bintana na nakukubli ng mga nagluluksang kurtina
Magpapatuloy sa patuloy na umaasang ako'y kukupkupin mo na

Subalit ang aking pagkakatunton sa'yo ay hindi inaasahan
Hindi ko alam kung makababalik pa kung ako'y lilisan
Kaya naman hangad kong manatili sa piling mo kailanman
At ipinid na ang pinto ng tahanang aangkinin ko nang lubusan

Ikaw ang lutong-bahay na palagi kong inaabangan
Nagpapabango sa kusina, nagpapasabik sa bawat hapunan
Nanunuot sa ilong ang amoy ng ginisa, ng sinangag, ng bawang
Kinukurot ng asim at tamis ang sikmurang walang laman

Ikaw ang lutong-bahay na madalang kong matikman
Bihirang makasama sa tuwing manananghalian
Hinahanap-hanap ang lasang lubusan nang kinasanayan
Dahil sa sangkap mo, pagmamahal yata, 'di ko alam

Ikaw ang tsinelas matapos ang maghapong pagod sa paglakad
Simple, maginhawa, mapagmahal sa mga pagal kong mga paa
Gaano man kamahal ang mga sapatos, saan man ako mapadpad
Ang tangi kong pahinga, sa iisang pares lamang makukuha

Pinapasan mo man madalas ang pagod ko sa lahat ng dinaanan
Hindi ka bumibitiw, di napipigtas, di ako binibigo
Kailangan mo mang yakapin ang lahat ng alikabok na tangan
Walang alinlangan, ako'y hinahagkan, marahan at masuyo

Ikaw ang unan sa pagitan ng lahat ng mga panaginip
Mga pangarap at hinahangad sa paghimbing at sa pagbangon
Nasa iyo na ang mga takot at pag-asang nakapinid
Pati kakaibang pangarap sa pagtulog na sa iyo'y nakabaon

Ikaw ang malambot na dantayan sa lamig ng gabi
ang aking niyayakap upang sa panaginip ay kapiling
ang kumakanlong sa aking mga pisngi at mga labi
sa init ng silid, sa gitna ng nag-aagawang liwanag at dilim

Ikaw ay libro na nagtatago ng lahat ng aking pag-ibig at pagkabuyo
Nasa pahina mo lamang ang aking mga kwento ng pagsuyo
Maging ang mga basang pahina, naninilaw at nilukot ng pagkabigo
Ikaw ang bawat kabanata, pahina, salita at tula ng aking puso

Masuyo kong hinahaplos ang bawat papel ng ating kwento
Itinuturo ng daliri ang mapagpalaya at masidhing salita para sa'yo
Inililipat ang mga pahinang saksi sa bawat paghanga, maging ng paglayo
At muling pagbalik sa nag-iisang balangkas, kasukdulang tanging iyo

Ikaw ang musika na paulit-ulit kong dinadama
ang bawat ritmo, bawat hagod, bawat salita
ang mga letra at nota na magkasiping sa paglaya
ng mga damdaming humuhulagpos, kumakawala

Ikaw ang tula na nabubuo ng pag-ibig at musika
Nagtatampisaw sa laro ng salita, ritmo, at tugma
Nagpapaabot ng mga damdaming nakahain, nakatala
Maging pag-ayaw sa pagsayaw sa saliw ng ibang musika

Ikaw lahat ng 'yan at marami pang ibang bagay na magaganda.
Dahil, mahal ko, ikaw lang naman talaga.
Wala nang iba.
Wala nang iba.

5-10

(based on BennyBunnyBand's song, 5-10)

Under the summer sky and all things fun

your smile is as vibrant as the sun

and your laughter sinks through my heart

with every chuckle, with every sound an art

music that rings the morning good mood swings

and rhythm that beats the repeat of feelings

Under the promises of never saying goodbye

I hold your hand, warmly kiss them every night

And every time I do that, you close your eyes

It's the most beautiful to stare at under the moonlight

Under the rain, I am drowning with you

Near the verge of emotions that I swim through

Every day, every moment, every second of you

Is a shower and surge of dreams coming true

Under the sheets, entangled feet, lips are one

Under the warmth offered by each other's arms

Cozier than a cup of coffee under the midnight sun

And you, my blanket, all wrapped around me till dawn

Under the stars we trace the map of our fate

Wishing in every point comes the heaven's gate

Or at least a door that would open to see your face

Of promises of heavens, among millions of stars lace

It was perfect when we began, and so I thought it wouldn't end,

but it was just a dream, for I am a five and you are a ten.

I have dragged you under a lot of times

Yet still, I can't reach you, and call you mine

Why can't the universe be just kind

And extend my hand to you, so fine

Your perfection sealed my heart's whines

But I am never the one who get beyond the lines

I'm sorry, allow me

That I am for you

Only for you

But you don't deserve me.

Sometimes kisses fly and find their way to you

but most of the time, they miss you as much as I do

Soon, my love, I'll be seeing you.

With love, and kisses, and all of me, to You.

Gusto Kong Magmahal

The ultimate question: What is Love?

Gusto kong magmahal pero hindi ko alam kung paano
Parehas ba ito ng mga binabasa kong kwento?
May prinsesa at prinsipe bang kahit hindi ko kaanyo?
May hantungang hindi alam kung saan patungo?

Gusto kong magmahal pero hindi ko alam kung sino
Nararapat bang ang lalaki ay gwapo at matipuno?
Nararapat bang ang babae ay balingkinitan at pino?
May habang-buhay ba kapag ang larawan ay perpekto?

Pero gusto kong magmura dahil akala ko prinsipe ka
Nang tinanong mo 'ko kung maari mo 'kong gawing reyna
Ako naman 'tong si tanga, naniwala, nagtiwala
Nahulog, nadurog, nakuha ng maling akala.

Pero gusto kong magmura dahil sa 'kin mas maganda ka pa
Kaya kahit kailan, sarili mo lamang ang parati mong nakikita
Dahil ang sabi mo, ang babaeng para sayo ay dapat pino
Balingkinitan at tropeyo na kaiingitan ng barkada mo. Oo, hindi ako.

Pero gusto kong magmahal para malaman kung paano
Tataas nga ba ang aking isang paa kapag hinalikan mo ako?
May mga paru-paro nga bang sa sikmura ko'y magkakagulo?
Kapag hawak mo ang aking kamay, bibilis ba ang pintig ng puso?

Kaya gusto kong magmahal kahit hindi ko alam kung sino
Ang magpapabilis ng tibok ng palaging ligalig kong puso
'Yung magpapa-blush sa 'kin, aakyat sa mukha ko ang dugo
'Yung mapapansin at tutuksuhin ng lahat na nahulog na sa'yo

Pero gusto kong magmura dahil hindi tumaas ang aking paa
Bagkus puno ng kalyo sa pagtayo habang ilang oras na hinihintay ka
Dahil wala ni isang paru-parong dumapo sa pag-alis at pagbalik mo sa aking kama
At kapag hinatak mo ang aking kamay, alam ko galit ka na

At gusto ko talagang magmura dahil kung paano matakot sa tao, alam ko na
Yung tipong kabisado ko ang pagbukas ng seradura kapag nariyan ka na
At hindi ako pwedeng magkamali kung ayaw ko ng dugo sa aking mukha
Dahil sawa na akong pagtawanan ng mga tao sa aking mga pasa.

Pero gusto ko pa rin magmahal kahit di ko na alam kung sino
Ang magmamahal sa babaeng naging tanga, naging basura na para sa'yo
Kaya nagtiis ako, akala ko, pagmamahal kapag hinintay ang pagbabago
Na darating ang araw, ang mga sugat mo, mapaghihilom ng mga sugat ko

Kaya gusto ko pa rin magmahal kahit hindi ko alam kung paano
Ibinigay ko ang lahat ng makakapagsaya sa'yo
Naging sunud-sunuran, naging personal assistant, naging yaya mo.
At kahit anong gusto mo, ayaw ko man, ginawa ko.

Kaya naman gusto ko nang magmura sa kung paano mo ko inabuso
Na pinagsabay mo kaming dalawang babae mo
Dahil ang sabi mo, may naibibigay s'yang higit sa kaya ko.
Pero ayaw mo kong mawala, dahil ako pa rin ang mahal mo.

Kaya gusto ko talagang magmura dahil dinuraan mo na ko
Pero ang gusto mo, hindi ako aalis at humalik ako sa talampakan mo
Ano sya? Ano ako? Ganun din kaya sa kanya'y sinabi mo?
Ganun nga ba talaga kapag mahal mo ang tao? Kung di kaya ng isa, dalawahin mo?

Kaya gusto kong magmahal dahil hindi ko alam kung paano
Dapat ba sa mabait at relihiyosong tao?
Dapat ba sa maingat sa kilos at hindi nasasangkot sa gulo?
Dapat ba yung disente, naka-formal at maganda ang trabaho?

Gusto ko nang magmahal ng tama kahit di ko alam kung sino
Dapat ba yung marami nang napatunayan sa mundo?
'Yung mala-libro ang resume na hindi kailangan para magkatrabaho?
'Yung kaya akong regaluhan ng mga bagay na bibilhin ang pagkatao ko?

Kaya gusto kong magmura dahil sabi nila tama ka, pero
hindi ko kailanman naramdaman na mahal mo ako
Laman lagi ng isip mo ang trabahong kikita para sa pangarap mo
Hindi ko lang alam kung kasama ako sa marami mong mga plano

Kaya gusto ko rin talagang magmura dahil laging tama ang lahat, maliban ako
Dahil ang mga gusto ko, hindi dapat, hindi pwede, hindi disente gaya mo
Dahil hindi mo matanggap ang lahat ng pinagdaanan, pinagkamalian ko
Ang gusto mo kasi, yung hindi nagkamali, yung tamang tao kagaya mo.

Kaya gusto kong magmahal para malaman kung paano
Pero ayaw ko nang sumugal, masyado nang durog ang mapaghanap kong puso
Hindi ko pa rin alam ang tama sa dami ng pagkakamali ko
Ang gusto ko lang naman: romansa, responsibilidad at respeto
Kung kaya ko naman 'yan ibalik sa'yo, mahirap pa ba ang hinahanap ko?

Gusto kong magmahal, pero
 ********* lang talaga! Pagod na ko.

Dear Laarni

(Halaw sa Dear Laarni ng BennyBunnyBand)

Mabillis, makulit, paulit-ulit ang kwerdas na kinakalabit
Isang saglit lamang ang hinihingi ng tugtog at pag-ibig
Patawad sana sa puso kong 'di nagpapaawat sa pagpilit
Ikaw lamang kasi ang ikinakabig ng dibdib at bibig

Itigil mo muna ang pagbuka ng iyong labi
Hayaan mong hawakan ko ng aking daliri
Ano nga ba ulit ang gusto mo sa dami ng sinabi?
Sigurado ako. Ako 'yon. Meron bang hihindi?

Sa tinagal-tagal ng pamimihikan
Nakita ka, nahulog na nang tuluyan
Mapili man, nakapili naman
Oo, ikaw na nga, wala nang bawian

Sa araw-araw na ikaw ay kasama
Pangarap ko ang gabi-gabi na yakap ka
Dati'y akala, naghihintay ako sa wala
Ngayon nariyan na, ikaw lang, sapat na

Sa tuwing ika'y tinititigan
Bumabawi ka nang daglian
Ngumingiti ng lubusan
ang puso kong sinuklian

Nahihiya ka bang basahin ang aking mata?
O pagtingin ko'y di mo talaga makita?
Hindi na bali kung ligaya ko'y di suklian
Pero sige na. Pwede naman.

Ano nga ba talaga ang nais ituran
Sa aking walang pagod na pamamanhikan
Meron ba o wala d'yang nararamdaman?
Ikakahon mo na ba ko ng tuluyan?

Anong ligaya kung saka-sakali
Oo na ang sagot at 'di na lamang ngiti
Pagbigyan mo na sana ang sayo'y pagpili
Ikaw lang naman kasi ang aking minimithi

Iaalis mo ba kapag kamay mo'y hinawakan?
Mabilis man ngunit 'di ko na mapigilan
Hindi naman kita agad hahalikan
Pero kung gusto mo, pwede rin naman.

Sa tagal kong naghintay sa iyo paraluman
Sasandal sana ako ng banayad at marahan
Araw ko'y nakukumpleto 'pag ika'y nagigisnan
Paos na ang pusong sigaw ang iyong kagandahan

Gandang hinding-hindi kailanman lilisan
Hindi lilipas, hindi pagsasawaan
Minimithing ikaw ang tanging inaasam
Sabihin mo man sa 'kin "ang bilis mo naman."

***

If you like the poem, you can listen to it here.

Ikaw Na

(Ibang anggulo ng pag-ibig sa Ikaw Na Ang Anghel Bow! ng BennyBunnyBand)

Gusto kong maniwala na makikilala mo rin ako

Sa likod ng mga taong naghihiyawan, umiindak at nagkakagulo

Sa dilim ng gabi na kahit anong pilit ng mata, liwanag ay susuko

Nagtatago ba ako? Oo. Sa 'yo.

Ikaw ang tipo na nabubuhay sa gitna ng entablado

at ako, nakukuntento na nasa harapan at nanonood sa 'yo

pilit tinatanaw ang bawat kilos, indayog na dala ng musika mo

habang ang mga tao ay pader na humaharang sa ating mga mundo

Nakalulunod man ang dami ng taong humihiyaw ng pangalan mo

Sa bawat "mahal kita" na ibinabato maya't maya ng mga tao

Walang tumitinag, kumukurot, nagpapalingon sa iyong pihikang puso

at huwag kang mag-alala, marami mang naghihintay, pero hindi ako

Alam ko naman ang hangganan ng mga taong tulad ng kalibre ko

Hindi naman ako nangangarap mahulog sa taong hindi naman sasalo

Hindi ko lang talaga alam kung bakit nagkakilala pa tayo

Ayan. Nabubuhay ako't namamatay sa magdamag, pagtula tungkol sa'yo.

Hinahagilap ko pa ang lakas ng loob ko na ipunin ang aking mga letra

Pagkumpul-kumpulin at ibato sa 'yo ang mapagmahal kong mga salita

Dalangin ko lang na maaari pa 'kong lumiham lakip ang pag-ibig kong kataga

Dahil wala na akong ibang paraan upang marating ang 'di maabot na tala

Oo, isa kang tala na bumihag sa akin at sa puso kong ayaw nang umasa

Ngunit sa bawat kislap mo, hindi ko maipaliwanag, patuloy akong namamangha

Binibighani ng tinig mo sa bawat musikang iyong likha

Sa ritmong humahaplos sa kaluluwa ko na dala ng iyong musika

Umiikot ang mundo mo na hindi kailanman magtatapon sa akin ng pag-asa

Ngunit hindi iyon sapat upang ako'y durugin at tuluyan nang bumitiw sa paghanga

Pagtatagni-tagniin ko na lamang ang puso ko gamit ang iyong alaala

Saka ko pupunuin ng nag-uumapaw na pagmamahal kong hindi mo makikilala

Matatapos na naman ang magdamag na hindi mo ako binabasa

Ngunit patuloy akong tutula, hanggang sa ang sakit ay tuluyang maubos na

Kahit hindi ko alam kung ang sinasaktang puso ay nagmamahal pa

May magagawa pa ba 'ko? Eh, ikaw na. Ikaw na nga talaga.

***

If you like the poem, you can listen to it here.

Twitter Poetry: A Pocketful of Feels Part 4

Hello! Here is the fourth installment of my Twitter verses! Enjoy!

The rain reminds me of sweat trickling down your neck
and this heat reminds me of your warmth, at times too hot, it singes.

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

Hit me hard tonight with thoughts of losing you
Hit me harder that I know, "we" can never be true

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

To be right is not the popular choice
If it was, how come many of them left?
For me, will you be right?

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

Let's just take turns:
I break, you build
You break, I build
Let's make our world a cycle
of building each other
and breaking all over again

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

As my eyes speak of depth
They also hold so much darkness
Will you be scared to know them all?
Will you find the broken me and fall?

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

The basics of me is never enough,
For I wear within me the grudges of pain.
If you can look past and love all of them,
Hold me tight & fall.

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

Death will come, but never my fall
For I have fallen long ago
In your arms, with your words
And so my poetry remains in you
My poetry is you

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

What if I hold you now
And I won't let go?
Will you still let me love you
for the rest of time unknown?

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

Every woman has dreamt of poetry
but poets had always been in love
not with women
but with verses

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

Just hours and I'm missing you
So much I want to trace the lines of lips
So much I long to hear you breathe
So much it hurts
badly, it seems

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

When all my pain sleeps
I am left so empty
Fill me with something
Maybe love, maybe

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

let's live in a world of words
where it's never too much
to love, to hold, to be with you
i'll never run out of lines,
rhymes, idioms, clue

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

break me if you wish
the scars would be the same
it will never bring a difference
but to love, ah yes, to love again

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

Will be waiting once again
to meet you at three am
for there is centainty in this hour
that we love like how we do
in every second

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

There has to be a way,
maybe a narrow, crooked one
to bring me back the life I've torn
when I'm left broken by my very first poem.

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

If tweets can bear how tight I'll hold
The promises of this evening
It's definite, I'll never let go
Of you, of your words, of your heart.

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

What dream is there to wake up from
when reality is stuck with dreams?
Just pretty ones like you and me.

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

I love the thought that you read my mind, though as real as it seems, you don't. You can't and you won't. Which makes it more special.

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

Please. I shouldn't. think.
of you. anymore.

Ok, I give up.
Come here, you rascal, you.

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

What I wear doesn't define who I am.
Nor anything else you see I portray.
So every night is my recluse
with nothing else but myself.

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

What is it that I feel tonight's biting?
The heat, perhaps.
The cold bed, maybe.
Whatever that is,
my mind bears the opposite.

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

May your night be like the others'
With a sound sleep for many
With a cold couch for some
But never like the frustrating one
I have tonight.

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

When explicit things are implied,
we get poetry and rhymes,
but never a clear-cut picture
of the meaning we have in mind.

— Jem Robles (@jemrobles) May 14, 2016

You are too often in my mind
that my breathing's sync with yours.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

How can I unlove someone?
Maybe by speaking of someone else?
Maybe by pretending I don't care?
Ah, never mind. Too difficult, I can't.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

My song in the early morning
sounds like your breathing
As much your songs
fill up my sound evenings.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

Let's take it to the next level.
Come on, it won't hurt.
A little this, a little that,
But more of you and most of us.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

I've always prayed that you'd stay.
But you never told me
you'd stay for good.
In my head, I mean.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

My mind can change often;
I knew I'm a stereotypical woman.
But my heart rarely changes
even for years, even for you.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

I wish I could show you
my beautiful scars
that fixed my soul.
Did you also fix yours?

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

To know you are broken is one
To know how broken is another
But the answer lies only when
you have fixed yourself.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

The beauty of intangible things
creates the illusion
that you can have them,
and an illusion satisfies
what reality dismisses.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

What is your truth?
Does it really have to hurt?
Speaking rhymes
will never cushion lies.
Harsh truths, however
can get away with ornament.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

Stories will always have two sides.
One of betrayal and one of triumph.
In all that you gain,
there is one you give up.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

No one intends to start a spark
that starts a flame you really want
But when it scorches
and doesn't warm,
It is better that you put it out

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

How to kill:
Leave her breathless,
then leave her for good.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

There is a good reason
why the head is placed
on top of our shoulders.
To rest, maybe.
And there is a good reason
why our shoulders are two.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

Pain has never been beautiful,
until I met your words.
The more I see myself falling,
the more painful it's gonna be.
Nevertheless, let me.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

The heart remembers two things:
Love
Pain
Either of them would suffice,
thus, you I remember.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

Loving you is ironic.
Poetry is your metaphor.
But you will always be
my favorite paradox.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

On pride and prudence:
Know what you have
and let it be known
not by your own words.
Same goes for your emotions.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

Whatever solicits smiles around us will never equal the smile brought to us by one. Never forget to make her smile.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

Let's make the last time last.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

I thought I need to be rescued.
Then I saw you.
You are drowning in me,
as I am in you.
Can we just drown together, instead?

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

The real beauty every woman has
lies neither on her clothes
nor her achievements
but on all that she has left
when stripped off of both.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

If emotions dwell in poetry
and poetry speaks of passion,
what language does it speak?
Body. Body language.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

A smile is a defense. To cover real emotions. To cushion harsh truths. To hold back jokes half-meant.
But never to break people who fall.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

You are my poetry, and my words speak of you. You brought the rhymes and lines I offer. Thank you.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

As certain as the dawn to come.
As inevitable as the equalizing death.
I'm coming home tonight, my love.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

Will you hold my hand,
while I hold on our possibilities?

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

Though smiles can deceive,
my eyes are clear broken glasses,
though shards may prick,
there, truth of what I feel lies.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

Confusion is a good word
for choices within our reach
but never good enough
when dilemmas haunt our dreams

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

The morning comes & the night will no longer be ours.Then it will no longer come for the days succeeding.Let's just make the last time last.

— Jem Robles (@jemrobles) May 15, 2016

Gabi ay Musika

Kung umaawit man ang pag-ibig
Bulong ba nito ang sa aki'y kumabig?
Wika ba nya ang ngalan ko?
Sambit ba ang katagang pagsuyo?

Kung sambit ng pag-ibig ang letra
At ito'y sumasayaw sa musika
iindak ka bang kamay ko'y tangan na?
O ang gabi ay maghihintay pa?

Finding Home

A restless soul needs
a comforting one
to finally believe that he is home.

Àt the end of all adventures,
still, we would always seek home.
Lucky you if you've found yours.

The Guessing Game

What do your eyes speak
when one winks
then the other peeks
as you speak my name?

What do your eyes speak
when they look away
every single time
I return the stare?

What do your eyes speak
as they pierce through mine
on that silent moment
capped by a smile?

What do your eyes speak
that mimed your thoughts
on seven hours of words
in the middle of the night?

Doubts

When confusions cast shadows that scare you
When uncertainties cloud your chance on chance
Keep it real, one moment at a time
Until fears fade, be cautious yet be brave.